Gebed van Zr. Faustina

Zo vaak als mijn borst ademt, zo vaak als mijn hart klopt, zo vaak als het bloed in mijn lichaam pulst, zo vaak wil ik Uw barmhartigheid loven, o Allerheiligste Drievuldigheid. (…) Moge dit grootste attribuut van God, Zijn ondoorgrondelijke barmhartigheid, door mijn hart en ziel tot mijn naasten gaan.

Help mij, o Heer, dat mijn ogen met barmhartigheid mogen kijken, dat ik nooit moge verdenken of naar uiterlijk oordelen, maar moge waarnemen wat mooi is in de zielen van mijn naasten en te hulp komen.

Help mij dat mijn gehoor barmhartig moge worden, dat ik moge aandacht schenken aan de noden van mijn naasten, dat mijn oren niet onverschillig mogen blijven voor het lijden en de klacht van mijn naasten.

Help mij, Heer, dat mijn tong barmhartig moge worden, dat ik nooit kwaad moge spreken van mijn naasten, maar een woord van troost en vergiffenis voor iedereen heb.

Help mij, Heer, dat mijn handen barmhartig en vol goede werken mogen zijn, dat ik alleen goed doe aan mijn naaste en moeilijker, zwaarder werk op mij neem.

Help mij dat mijn voeten barmhartig mogen zijn, dat zij altijd mogen haasten om mijn naaste te helpen en mijn eigen vermoeidheid en uitputting overwinnen. Mijn ware rust is in de dienst van mijn naaste.

Help mij, Heer, dat mijn hart barmhartig moge zijn, dat ik alle lijden van mijn naasten moge voelen, dat ik mijn hart aan niemand weiger, dat ik oprechte omgang moge onderhouden zelfs met hen van wie ik weet dat zij mijn vriendelijkheid zullen misbruiken; ikzelf zal mij opsluiten in het allerbarmhartigste Hart van Jezus. Ik zal stilzwijgen over mijn eigen lijden. Uw barmhartigheid, o mijn Heer, zal in mij rusten.

O mijn Jezus, verander mij in U, want Gij kunt alles.

Uit het Dagboek van de Hl. Faustina [163]