Mariaanse Priester- en Lekenbeweging

Alles voor Jezus door Maria, naar het voorbeeld van de heilige Jozef en met de hulp van de heilige engelen.
Motto van de MPL

Een van de diepste en mooiste mysteries van ons geloof is de innige vereniging van de Heilige Harten van Jezus en Maria.

Zoals zich in Adam en Eva twee wilskrachten tot ongehoorzaamheid hebben verenigd en de schuld over het hele menselijk geslacht hebben gebracht, zo hebben zich in Jezus en Maria twee wilskrachten tot volmaakte gehoorzaamheid verenigd en de mensheid het heil gebracht.

De kleine Jacinta van Fatima zei kort voor haar dood tot haar nicht Lúcia:

„Zeg het aan allen dat God ons de genaden schenkt door het Onbevlekte Hart van Maria, dat de mensen erom moeten vragen, dat het Hart van Jezus wil dat naast Zijn Hart ook het Hart van onze Hemelse Moeder wordt vereerd. Men moet de vrede vragen aan onze Hemelse Moeder, want God heeft die aan haar toevertrouwd.”

De engelverschijning beloofde de drie kinderen dat de Harten van Jezus en Maria naar hun bidden zouden luisteren. Zo vult de devotie tot het Hart van Jezus, onze Heer, en van Zijn Onbevlekte Moeder zich aan tot de verering van de Verenigde Harten van Jezus en Maria, om daardoor hun triomf over de hele wereld voor te bereiden.

Van ganser harte verheug ik mij over de nieuw gestichte Mariaanse Priester- en Lekenbeweging, die zich de medewerking aan deze triomf tot verheven doel heeft gesteld. Moge God aan deze kleine gemeenschap de genade schenken gestaag te groeien en haar stichtingscharisma door alle stormen en beproevingen heen trouw te blijven.

Juist door de almaar groter wordende verwarring binnen de Kerk, ten gevolge van de rampzalige pogingen zich aan te passen aan de geest van deze wereld, moet de richtlijn van de heilige Cyrillus van Alexandrië voor ons een onwrikbaar beginsel zijn:

„Als wij uit angst voor ongemak ervoor terugdeinsden de waarheid te zeggen tot eer van God, hoe zouden wij het dan durven in aanwezigheid van het christelijke volk de strijd en de triomfen van de martelaren te vieren, wier roem juist daarop berust dat zij in hun leven het woord hebben verwezenlijkt: ‘Tot de dood toe moet ge voor de waarheid vechten’.”
(Sir 4,28 | Epistula 9)

19 maart 2022, op het hoogfeest van de heilige Jozef

• Athanasius Schneider, hulpbisschop van het aartsbisdom Heilige Maria in Astana

Onze op 8 december 2021 gestichte Mariaanse Priester- en Lekenbeweging voor de Triomf van de Verenigde Harten van Jezus en Maria (MPL) oriënteert zich in haar geestelijke richting geheel op de oorspronkelijke vorm van de door de heilige pater Maximiliaan Maria Kolbe gestichte Militie van de Onbevlekte Ontvangenis. Daarom hebben wij deze grote apostel van Maria en strijder tegen alle ketterijen, naast de Moeder Gods Maria, de Moeder van de Kerk, en de heilige Jozef, de beschermpatroon van de Kerk, tot bijzondere patroon van onze nieuwe apostolaatsbeweging gekozen.

„O Immaculata, wanneer zult Gij eindelijk heersen in de harten van allen en van ieder afzonderlijk?
Wanneer zullen eindelijk alle bewoners van de aarde U als Moeder en de Hemelse Vader als Vader erkennen?”
– H. Pater Maximiliaan M. Kolbe

„Mijn broeder, Mijn zuster en Mijn moeder zijn zij die de wil volbrengen van Mijn Vader.”
(Mt 12,50)

De doelen van de MPL

1. De moedige belijdenis van het ware katholieke geloof

2. De verering van de Verenigde Harten van Jezus en Maria en de bevordering van hun triomf over de hele wereld

3. De navolging van de Heilige Familie van Nazareth door een leven in de Goddelijke Wil, om zo mee te werken aan de vernieuwing van de Kerk

4. De wederzijdse versterking en ondersteuning op de gemeenschappelijke geloofsweg, om de grote verleiding om zich aan de wereld en haar beginselen aan te passen te kunnen weerstaan (vgl. Rom 12,2; 2 Tim 4,3-5)

5. Allen die op zoek zijn naar de waarheid houvast en oriëntatie te geven

6. Catechese

7. Apostolaats- en missiewerk

Concrete middelen

De volgende punten tonen ons hoe wij concreet kunnen meewerken aan het apostolaat voor de triomf van de Verenigde Harten van Jezus en Maria:

• Het eigen leven geheel in de wil van God verankeren en een innige relatie met God onderhouden

• Regelmatige ontvangst van de heilige sacramenten

• Totale wijding aan de Immaculata overeenkomstig de MI-regel (zie bladzijden 10 en 11)

• Wijding aan de Verenigde Harten van Jezus en Maria

• Plaatsvervangend bidden, offeren en lijden
  (Wij bidden bijzonder voor de Heilige Vader, de bisschoppen, priesters, alle Godgewijden en de heiliging van de gezinnen. Ook de bescherming van het leven en de bekering van alle dwalenden en ongelovigen en van alle vijanden van de heilige Kerk moeten voor ons een bijzondere gebedsintentie zijn.)

• Beoefening van het dagelijkse rozenkransgebed

• Verkondiging en verspreiding van geschriften

• Verspreiding van de Wonderdadige Medaille

• Werken van liefde en giften

De heilige Maximiliaan M. Kolbe werd op 28 april 1918 tot priester gewijd. Diep doordrongen van de waardigheid van zijn stand, neemt hij zijn toevlucht tot de Immaculata. Zij leidde hem in in het mysterie van het heilig Misoffer en in het mysterie van de Allerheiligste Eucharistie. Zijn liefde tot Jezus in deze mysteriën raakte de binnenste vezels van zijn hart.

Op 8 september 1932 schrijft P. Maximiliaan aan een medebroeder:

„Hoe vaak droom ik ervan dat in de Stad van de Onbevlekte de Heiland dag en nacht in de monstrans wordt aanbeden. Hoeveel zegen zouden de aanbidders uit de hemel afsmeken over elk nieuw gedrukt exemplaar van onze ‘Ridder’, over elke ziel die zich ergens in de wereld bij de Militia aansluit ...”
En tot elke „Ridder” roept hij:
„Bemin de Onbevlekte met heel je hart, wend je vaak met schietgebeden tot haar en zij zal je leren de liefde van de Heiland, die Hij je aan het Kruis en in het Allerheiligste Sacrament van het Altaar betoont, met grenzeloze liefde te beantwoorden.”

Tijdens een kuurverblijf in Nieszawa kwam hij vaak langs een protestantse kerk. Aan zijn broer schrijft hij hoe hij ijverig bidt om de bekering van de predikant en innig verlangt dat de kerk een katholiek godshuis zou worden, opdat dag en nacht de Eucharistische Heiland aanbeden werd.

In het informatieproces bericht P. Lukas Kuszba OFMConv:

„Wanneer men hem gadesloeg tijdens de aanbidding van het Allerheiligste, dan kon men de ogen niet meer van hem afwenden, zo fascinerend was zijn gezicht. Bij de aanbidding knielde hij gewoonlijk voor de altaartreden. Ik heb P. Maximiliaan meermaals gadegeslagen terwijl hij de heilige Mis celebreerde: hij scheen te stralen van een licht dat niet van deze aarde is. Hij was vol zachtmoedigheid, devotie en concentratie.”

De laatste dagen van zijn leven in het concentratiekamp waren het hoogtepunt van zijn priesterschap. Ook al mocht hij de heilige Mis niet meer celebreren, hij was in heel zijn houding de „Herder van de zielen”. De ooggetuigen berichtten telkens weer over zijn apostolische ijver, zijn geloofsgeest, zijn levensoffer en de vreugde in dit offer.

De bron van deze vreugde en overgave, zo zei hij zelf, is:

„De Immaculata en het Heilig Hart van Jezus in het Allerheiligste Sacrament.”
En deze vreugde deelde hij mee aan allen die om hem heen waren. Hij was als een magneet die ons naar God en naar de Moeder Gods trok. Vaak sprak hij tot ons over de goddelijke barmhartigheid. Hij wilde het hele kamp bekeren ... Onophoudelijk bad hij voor de zondaars, voor de vijanden. Wanneer hij kon, deelde hij zijn voedselrantsoen uit aan andere hongerigen en nam hij de zwaarste arbeid over in de plaats van anderen.
(Die Immaculata unser Ideal, blz. 87-89)

„De hele wereld en elke afzonderlijke ziel die er vandaag is of die er tot het einde van de wereld zal zijn, voor de Immaculata veroveren, en door haar voor het Heilig Hart van Jezus.”
– H. Pater Maximiliaan M. Kolbe

Na de heldendood van Maximiliaan M. Kolbe heeft de Ridderschap van de Onbevlekte zich op wonderbare wijze over de hele wereld verspreid. Aan de vooravond van het Tweede Vaticaans Concilie telde zij meer dan 4 miljoen leden en oefende zij haar zegen uit op alle continenten. Toen kwam met het Concilie de grote revolutie en daarmee het „Aggiornamento”, de opening naar de moderne, goddeloze wereld, waaraan ook de Militia Immaculatae ten offer is gevallen. Na verschillende wijzigingen werden in het jaar 1997 de definitieve, door de Apostolische Stoel goedgekeurde nieuwe statuten gepubliceerd, die echter helaas niet meer overeenstemmen met het oorspronkelijke ideaal van de heilige Maximiliaan.
(Zie Die Immaculata unser Ideal blz. 219)

Aan de bron van het leven,
aan de rand van de tijd,
daar vloeien de genaden
uit de zee der eeuwigheid.

De genaden die vloeien
in ontelbare uren,
zijn onlosmakelijk gebonden
aan de raad van de Vader.

Zij komen niet weder,
zij snellen voorbij.
Zelfs klagen en wenen
brengt ze niet meer terug.

Als je ze verspeelt
met dwaze zin,
dan zijn ze verloren
en voor eeuwig heen.

Laat ze dus niet vloeien,
de genaden van het leven,
als water dat alleen maar
aan jou voorbijgaat, geheel vergeefs.

Als het visje in het water
moet je steeds zwemmen,
in de Goddelijke Wil,
met heel je zinnen.

Door geloof en hoop,
bidden en beminnen,
en de zonde verachten
met wortel en scheuten.

Dit leert je Maria,
de Moeder des Heren,
door wie Hij zo graag
genaden in stromen schenkt.

(Kapucijnessen van de Eeuwige Aanbidding,
St. Maria Loreto, Salzburg)

Het Gebed

Zoals de zon zich in de zee weerspiegelt, zo straalt de heerlijkheid van God als weerschijn op ons terug, wanneer wij in Zijn aanwezigheid leven en bidden. Daarom is het oprechte gebed het machtigste middel om de in ons gelegde goddelijke uitstralingskracht tot ontplooiing te brengen. Het gebed is de hoogste prestatie waartoe de mens in staat is. Zo drukt de heilige Edith Stein het uit.
Wanneer wij in het gebed met God spreken, verandert Hij ons bidden en al ons doen, dat wij Hem door onze goede bedoeling opofferen, in genaden voor ons en voor allen die God door ons wil beschenken.

Laten wij bidden, laten wij het kruis dragen en laten wij alle zielen zonder uitzondering, vriend en vijand, zeer beminnen …
Ik vrees geen honger, geen lijden. Voor Maria ben ik tot alles bereid …
Onze beulen zullen wij dan vanuit de hemel met beide handen bewerken. Hun hart willen wij hebben.
Wie waarlijk aan de Moeder Gods gewijd is, grijpt zonder meer, waar hij ook zij, in de harten van de mensen in, ook van de slechtsten, en redt ontelbare zielen.
(H. Pater Maximiliaan M. Kolbe)

Juist in de huidige gejaagde wereld is het apostolaat van de schietgebeden, waartoe de Heilige ons aanspoort, de beste manier om met God in verbinding te blijven en ook veel te doen voor het heil van de zielen. De schietgebeden zijn als kogels uit een machinegeweer waarmee wij de vijand bestrijden. Zonder het te weten wordt de genade van de Heer en de barmhartigheid van de Immaculata op onze naaste afgeroepen, totdat hij zich op een dag overweldigd voor zijn Schepper en Verlosser ter aarde werpt.

In de MI wordt in het bijzonder het volgende schietgebed aanbevolen:
Jezus, Maria, ik heb U lief, red zielen!
Het is bijzonder waardevol, omdat het zowel de beide heilige namen van Jezus en Maria en de liefde tot hen, als ook de liefde tot de zielen tot uitdrukking brengt. In deze zin schrijft P. Maximiliaan in een brief:

De beste devotie tot de Immaculata is niet het opzeggen van vele gebeden, maar de eenvoudige, innige verhouding van het kind tot de moeder, die zich het best uitdrukt door korte, maar zeer innige en zeer vaak opgewekte schietgebeden.

Heel bijzondere genaden verbindt God aan het rozenkransgebed, waarom de Moeder Gods ons zo indringend vraagt. Dit gebed, dat vaak zo wordt uitgelachen, is de keten die Satan boeit. Men zegt tegenwoordig: de heilige rozenkrans is een beschouwend gebed. Maar hij is nog wezenlijk meer: Hij is een geestelijk wapen. Zijn kralen zijn „munitie”! Niet voor niets vrezen de vijanden van de heilige Kerk dit gebed meer dan alle fysieke wapens van de christenen! Zr. Lucia zei in 1957 in haar interview met P. Fuentes zelfs:

Er bestaat geen probleem, van welke aard ook en hoe groot ook, dat niet met de rozenkrans kan worden opgelost!
(Das Reich des Göttlichen Willens kommt durch Maria, blz. 14)

Aan de Vrouwe onderdanig
Maria is de weg van God tot de mens en van de mens tot God. Zo heeft de Goddelijke Wijsheid het besloten. Zoals Jezus door Zijn Moeder tot de mensen kwam, zo komen de mensen ook door haar tot God. In de heilige Lodewijk Maria Grignion de Montfort (1673–1716) en in de heilige Maximiliaan M. Kolbe (1894–1941) koos zij zich ijverige apostelen van Maria uit, om de mensen de geestelijke rijkdom van de volmaakte overgave aan Jezus door Maria te ontsluiten. Door deze overgave kunnen alle genaden, die als in een zaadkorrel in het sacrament van het Doopsel in ons zijn gelegd, tot volle ontplooiing komen. Daarom is de beleefde wijding aan Maria als het ware de sneltrein naar heiligheid (10). En de heiligheid is een van de sterkste wapens, waartegenover elke geestelijke macht van de hel volkomen machteloos is, omdat zij ons geheel in de Goddelijke Wil verankert.

In deze zin verklaart Luisa Piccarreta:

Dit is de hele essentie van de heiligheid: gelijkvormigheid van onze gehele wil aan de wil van God. De ziel die zich heeft voorgenomen haar eigen wil aan de wil van God gelijk te maken, voelt zich onzegbaar gelukkig. In haar is vrede en heiterheid, zij bezit een onwankelbaar fundament: God. (…) Laten wij de vrede niet verliezen wanneer de gevoelens bekoelen. Waar het om gaat, is de wil, en alleen de wil. Integendeel: Hoe meer de natuur zich verzet, des te groter zullen de verdiensten zijn die wij verzamelen.
(Das Reich des Göttlichen Willens kommt durch Maria, blz. 137, 140)

Zo kan Maria door de zielen die aan haar gewijd zijn, de slang de kop verpletteren, doordat zij alle dwaalleringen over de hele wereld uitroeit. Zij kan dit doen in die mate waarin ieder afzonderlijk zich door haar laat omvormen. Deze omvorming geschiedt door de vele kleine daden die wij dagelijks verrichten. Daarvan zegt P. Maximiliaan:

Het leven heeft zoveel waarde als de daden van liefde tot God die het vervullen. Wanneer nu de ziel haar daden aan de Immaculata als eigendom schenkt, dan geeft zij dezelfde aan God door als haar eigen. Zo krijgen onze daden van liefde tot God hun volle schoonheid.
(Konferencje Świętego Maksymiliana Marii Kolbego, Niepokalanów 1990)

Voetnoten:
10 Wanneer wij ons aan de Moeder Gods wijden om alles met Maria, in Maria, door Maria en voor Maria te doen, leidt zij ons doelgericht tot de volmaakte overgave aan Jezus. Tegelijk leggen wij door deze wijding ons innerlijk en uiterlijk bezit, ja zelfs de waarde van al onze goede werken in de handen van Maria, opdat zij die bewaart, vermeerdert en verfraait. Wat wij zo aan Maria overgeven, kan ons noch door een mens, noch door de boze vijand, noch door onze eigen broosheid ontroofd worden. Bovendien oefenen wij daardoor in hoge mate de christelijke naastenliefde, omdat wij Maria toestaan ten gunste van de levenden en de overledenen over onze geestelijke goederen te beschikken. (Zie de heilige L. M. Grignion de Montfort, Das Goldene Buch, Feldkirch 1987, blz. 233–238)

Het Offer
Zoals goud in het vuur, zo moet de liefde in het offer gelouterd worden. Dit bevestigt P. Maximiliaan uit eigen ervaring:

Niets verenigt ons zozeer met de Immaculata en versterkt ons in de liefde als juist de liefde verbonden met het lijden uit liefde. Juist op deze weg van het lijden kunnen wij ons ervan overtuigen of wij haar werkelijk zonder enig voorbehoud toebehoren. Laten wij bedenken: liefde leeft en voedt zich met offers.
(Bron: Die Immaculata unser Ideal, blz. 149, 150, 151, 153)

En wat zegt de Moeder Gods ons op 19 augustus 1917 in Fatima?

Bidt en offert, want zovele zielen gaan verloren omdat er niemand is die voor hen bidt en offers brengt.
(Bron: Das Reich des Göttlichen Willens kommt durch Maria, blz. 137, 140)

De Wonderdadige Medaille van de Onbevlekte

In het jaar 1830 verscheen Maria aan de heilige Catharina Labouré in de Rue du Bac en openbaarde zich als Middelares van alle genaden. Uit de met edelstenen bezette ringen waarmee de handen van de Allerzaligste Maagd getooid waren, gingen zulke lichtende stralen uit dat de hele gestalte van de Moeder Gods in helder licht gehuld werd. De allerheiligste Maagd verklaarde aan de heilige Catharina:

De stralen zijn een symbool van de genaden die ik uitstort over hen die mij erom vragen. Daardoor gaf zij mij te begrijpen hoe barmhartig zij is jegens allen die haar aanroepen, hoeveel genaden zij schenkt aan allen die erom vragen, en welke vreugde het voor haar is wanneer zij ons deze genaden kan geven. Ik zag ook dat uit sommige van deze edelstenen geen stralen voortkwamen. Dit verwonderde mij zeer. Toen hoorde ik de zaligste Maagd zeggen:
De edelstenen die geen stralen uitzenden, symboliseren die genaden die men verzuimt van mij te vragen. [...] Rond de verschijning van de zaligste Maagd vormde zich een langwerpig-ovale rand, waarop in gouden letters de woorden te lezen waren:

O Maria, zonder zonde ontvangen, bid voor ons die onze toevlucht tot U nemen!

Daarop hoorde ik duidelijk en onderscheiden een stem die tot mij zei:
Laat naar dit model een medaille slaan. Alle personen die haar dragen zullen grote genaden verkrijgen. De genaden zullen overvloedig zijn voor hen die haar met vertrouwen om de hals dragen. Op dat moment scheen het beeld zich om te draaien, en ik zag de keerzijde van de medaille. Daar zag ik de letter M, bekroond door een kruis dat op een dwarsbalk rustte. Onder de M zag ik de Heilige Harten van Jezus en Maria, het eerste omgeven door een doornenkroon, het tweede doorboord door een zwaard.
(Die Heilige Katharina Labouré und die Wunderbare Medaille der Unbefleckten von Dr. Maria Cuylen, blz. 31, 32)

Na een tweejarig onderzoek van al deze gebeurtenissen gaf de aartsbisschop van Parijs toestemming de medaille te laten slaan. Daarop begon zich een stroom van genade over de hele wereld uit te breiden, want overal werd de medaille verlangd. Deze zegetocht van de Moeder Gods toonde zich door ontelbare genadewonderen, bekeringen en genezingen van zieken, zodat men spoedig alleen nog sprak van de „Wonderdadige” of „Wonderbare” Medaille.

Maar ook vandaag houdt de stroom van genaden niet op, maar wordt sterker dan ooit. Wij mensen zijn niet alleen geest, maar ook lichaam. Daarom zijn uiterlijke tekenen nodig die de innerlijke gezindheid aan het licht brengen. P. Maximiliaan legt uit:

De Wonderdadige Medaille is het uiterlijke teken van de innerlijke volledige overgave aan de Immaculata.
(Pamflet over de MI 1938)

Menigmaal vertelde hij zijn broeders vrij buitengewone gebeurtenissen die hij zelf met de Wonderdadige Medaille had beleefd. Zo probeerde hij tijdens een van zijn kuurverblijven in Zakopane een jonge vrijdenker te bekeren, die zich trots „ketter” noemde:

Alle argumenten waren tevergeefs. Maar uit beleefdheid nam hij de Wonderdadige Medaille aan. Daarna stelde ik hem voor te biechten. „Ik ben niet voorbereid. In geen geval!”, luidde het antwoord. Maar op hetzelfde ogenblik viel hij op de knieën, als door een hogere kracht daartoe gedwongen. De biecht begon, de jonge man huilde als een kind. De Immaculata had gezegevierd.

Natuurlijk was niet de medaille als fysiek voorwerp de oorzaak van deze wonderbare verandering in het mensenhart, maar de Immaculata, die aan het dragen van de Wonderdadige Medaille haar bijzondere genaden verbindt. En zulke gebeurtenissen waren er zeer vele in het leven van de heilige Maximiliaan. Daarom:

Verspreidt de medaille waar het maar kan: onder de kinderen, opdat zij haar altijd om de hals dragen, onder oud en jong, opdat zij onder haar bescherming voldoende kracht hebben om de verzoekingen en valstrikken te weerstaan die hen vooral in onze tijd belagen. En ook aan hen die niet naar de kerk gaan, die bang zijn te biechten, die de spot drijven met de religieuze praktijken, die lachen om de waarheden van het geloof, die in het zedelijke moeras verzonken zijn of buiten de Kerk in de ketterij leven – aan al deze mensen onvoorwaardelijk de medaille van de Immaculata aanbieden en hen vragen haar te dragen, maar dan ook indringend de Immaculata om hun bekering smeken.
(Die Immaculata unser Ideal, blz. 155-157)

Totale Wijding aan Maria

O Onbevlekte, Koningin van hemel en aarde, Toevlucht van zondaars en onze Moeder, die ons zozeer bemint en aan wie God de hele orde van barmhartigheid heeft toevertrouwd!
Ik, N., een ontrouwe zondaar, werp mij aan Uw voeten en smeek U uit de diepte van mijn hart: verwaardig U mij geheel en al als Uw bezit en Uw eigendom aan te nemen. Doe met mij wat U behaagt, met alle vermogens van mijn ziel en lichaam, met mijn hele leven, mijn dood en mijn eeuwigheid. Beschik geheel over mij zoals U wilt, opdat wat van U gezegd wordt vervuld moge worden: „Zij zal de kop van de slang verpletteren.” – en evenzo: „Gij alleen hebt alle ketterijen in de hele wereld overwonnen.”
Maak mij een instrument in Uw handen om U te dienen, om Uw glorie zoveel mogelijk te vermeerderen in zovele afgevallen en lauwe zielen. Zo zal het zacht koninkrijk van het Allerheiligst Hart van Jezus zich steeds meer verspreiden. Want waar Gij binnentreedt, verwerft Gij de genade van bekering en heiliging, want alle genaden komen tot ons van het Allerheiligst Hart van Jezus alleen door Uw handen.
Schenk mij U te loven, o allerheiligste Maagd, en geef mij macht tegen Uw vijanden. Amen.

(H. Pater Maximiliaan M. Kolbe, 17 Das Reich des Göttlichen Willens kommt durch Maria, blz. 145.)

Gebed van de Militie van de Onbevlekte Ontvangenis

O Maria,
zonder zonde ontvangen,
bid voor ons,
die onze toevlucht
tot U nemen,
en voor allen
die hun toevlucht
niet tot U nemen,
vooral voor de
vrijmetselaars.

Wijding aan de Verenigde Harten

Eeuwige Vader, Gij hebt de hoogste verheerlijking ontvangen van de Allerheiligste Harten van Jezus en Maria. Uw goddelijke Zoon, mens geworden, verenigd met Zijn Moeder in de geest van liefdevolle genoegdoening, heeft Uw wil volmaakt vervuld. Wij bieden U deze verheerlijking opnieuw aan, opdat Gij ons moge zegenen en genezen door deze Harten en de Heilige Geest moge zenden om het aangezicht der aarde te vernieuwen.

Goddelijke Verlosser, wij erkennen U als de Zoon van de Eeuwige Vader, de enige Middelaar voor God. Volgens het welbehagen van de Vader hebt Gij Uw heilige Moeder als Middelares en helpster in het werk van de verlossing met Uw zending verenigd. In deze geest van levend vertrouwen wensen wij onszelf, onze gezinnen en vooral de Mariaanse Priester- en Lekenbeweging aan de verenigde Harten van Jezus en Maria te wijden.

Wij verbinden ons daarmee om in deze geest van de Harten van Jezus en Maria te leven en te werken opdat de smeekbeden van het gebed dat Gij Zelf ons hebt geleerd vervuld mogen worden: Wij wensen ernaar te streven dat overal waar wij invloed hebben Uw naam moge worden geheiligd, Uw rijk tot ons moge komen en alles moge geschieden volgens Uw Goddelijke Wil. Dan zult Gij ook de aarde zegenen met dagelijks brood voor allen. Gij zult ons onze overtredingen vergeven en onze harten tot vrede neigen. Gij zult ons barmhartig bewaren voor nieuwe overtredingen en ons ten slotte van al het kwaad verlossen.

Dit vragen wij door onze beminde Moeder en Meesteres, die wij vertrouwvol aanroepen met de groet van de Engel:
„Wees gegroet, Maria, vol van genade, de Heer is met u, gij zijt de gezegende onder de vrouwen, en gezegend is Jezus, de vrucht van uw schoot. Heilige Maria, Moeder van God, bid voor ons zondaars, nu en in het uur van onze dood. Amen.”

Offergebed

Hemelse Vader, wij vertrouwen en offeren U de Verenigde Harten van Jezus en Maria, de zegevierende, bloedende wonden van Jezus en de tranen van onze Hemelse Moeder.
Heer, Uw wil geschiede!

Zoals de zieken bij de vijver van Betesda op genezing hoopten zodra de engel het water had beroerd, zo is dit offergebed als een engel die het krachtveld van de helpende liefde van de Verenigde Harten van Jezus en Maria opwekt – want de twee vleugels van dit gebed zijn vertrouwen en overeenstemming van wil met God. Uit Die Vereinigten Herzen Jesu und Mariens van P. Joh. Ev. Gehrer OFMCap, Imprimatur: Bisschoppelijk Ordinariaat Feldkirch, 17 sept. 1981

Gebed tot de H. Jozef

Liefdevolle heilige Jozef, machtige beschermer van de heilige Kerk, aanschouw de grote verdrukking van de Bruid van Jezus Christus en de vreselijke nood van zovele zielen. O kom hun te hulp met Jezus en Maria, de heilige engelen en heiligen. Verijdel de plannen van de goddelozen en ontsteek de harten van de gelovigen met de gloed van de Heilige Geest, opdat zij Jezus vrij en openlijk belijden, strijden voor de zaak van het Rijk Gods en zegevieren. Amen.

Krachtig Beschermengelgebed

Heilige Beschermengel, ik vraag u om uw hulp. Leid, richt, begeleid, heilig, zegen, bescherm en bestuur mij; bid en voorspreek voor mij.

Vernietig in de Naam van de Allerheiligste Drievuldigheid alle satanische vervloekingen, verwensingen, bezweringen en helse aanslagen tegen mij. Wijd mij aan de Verenigde Harten van Jezus en Maria, dompel mij onder in het Kostbaar Bloed van Jezus, leg mij in de heilige Wonden van Jezus, richt een beschermmuur op met het Kostbaar Bloed van Jezus rondom mij en bedek mij met het schild van de Onbevlekte Ontvangenis.

Werp in de Naam van de Allerheiligste Drievuldigheid alle demonen die mij kwaad willen doen in de helse afgrond, en bind hen voor tijd en eeuwigheid door onze gekruisigde en zegevierend verrezen Verlosser. Moge de Almachtige en Drie-enige God, de † Vader, de † Zoon en de † Heilige Geest, mij dit verlenen van nu tot in eeuwigheid, en moge de moederlijke bescherming van de Koningin des Hemels op mij neerdalen en altijd bij mij blijven. Amen. 

Blijf u ervan bewust dat van de wieg tot het graf een hemelse geest naast ons is die ons geen moment verlaat, die ons als een vriend of broeder leidt en beschermt, die er altijd is om ons te troosten, vooral in onze droevigste uren. U moet weten dat deze goede engel voor u bidt. Hij biedt God al uw goede werken aan, evenals uw zuivere en heilige verlangens. In de uren dat u zich alleen en verlaten voelt, beklaag u niet dat u geen vriendelijke ziel hebt aan wie u zich zou kunnen openen en uw lijden toevertrouwen. Vergeet om Gods wil deze hemelse metgezel niet, die altijd daar is en klaar om naar u te luisteren, altijd klaar om u te troosten. O kostbare intimiteit! O gezegend gezelschap!
(Uit een brief van de H. Padre Pio van 20 april 1920, in: Die Engel van Rene Lejeune, Hauteville/Zwitserland, 1999)

Alles in Christus vernieuwen door de Onbevlekte.
(H. Maximiliaan M. Kolbe)

Ik zal een einde maken aan de heerschappij van de goddeloosheid. In de plaats van de troon van het „Beest” zullen twee glorierijke tronen verrijzen, die van het Heilig Hart van Jezus en die van het Onbevlekt Hart van Maria. Hebt moed! Het Rijk van God is nabij. Het zal beginnen door een even plotselinge als onverwachte daad.
(Bron: Jezus tot Marthe Robin)